TiGGeR lOvE LoVe : Kai [when will you be seme???]

 

สุขสันต์วันเกิดให้ชินจิ

 

ปีนี้ก็ครบ 29 แล้ว

 เท่าป๋าโอย 55+

 

ขอให้มีความสุขมากกกกกก

 

เล่นกีต้าร์เพราะต่อไปนะ

 

^^

 

อัพเปิดซิงบลอค

 

ดองมานานมาก

 

อัพทั้งที่บลอคยังเน่าๆ อยู่อย่างนี้แหละ 55+

 

55+

ต้องใช้ชี เพราะว่าเป็นผู้หญิง

เขาว่ากันว่า ผู้ชายส่วนใหญ่กลัวเลือด

ก็จริงนะ วันนั้นเรียนไบโอ ต้องเจาะเลือด

ถึงจะให้ผู้ชายเจาะ แต่เพื่อนส่วนใหญ่หน้าซีดกันเป็นแถบๆ

คงเป็นเพราะไม่มีประจำเดือนละมั้ง

พูดถึงประจำเดือน เธอกลับมาอีกแล้ววว

 

T^T

 

ช่วงเวลาแห่งความโหดร้ายกลับมาพร้อมกับเธอ

เตรียมตัวเตรียมใจ ปวดท้องแน่ๆ

ก็ตั้งแต่เธอก้าวเข้ามาสู่ชีวิต

มีอยู่แค่สองครั้งเองที่ไม่ปวดท้อง

T^T

แง

 

...

 

the end

 

โหมด คร่ำครวญ

ทำไมวะ

ถึงต้องสอบ

อดไปเจอเลวีนเลย ชิ

 

ชอบรูปนี้ ป๋าโอย ไม่ไหวแล้ว กร๊ากกก 

ก่อนวันวาเลนไทน์

เป็นวันที่โหดที่สุด

เดือนแห่งความรัก ต้องบวก เดือนแห่งความโหดเข้าไปด้วยแล้วล่ะ

เชื่อว่าหลายๆ คนคงจะเป็น

โปรเจคเอย รีพอร์ทเอย การบ้านเอย

บลา บลา บลา

ประเดประดังเข้ามาในชีวิตพร้อมๆ กันทีเดียว

เครียดชะมัดเลย

แบบว่า เครียดสุดๆ ไม่รู้จะพิมพ์อะไรดีแล้ว

แต่ก็อยากพิมพ์ อยากระบายให้มันออกมาสักนิดก็ยังดี

 

เฮ่อ...อ...อ...อ....อ....อ

 

ถอนหายใจยาวๆ

 

อ๊ากกกกกกกกกกก

สครีมดังๆๆๆๆ

 

ทำไมวะ

คอนเสิร์ตมารูนไฟว์ถึงต้องจัดวันที่สอบพอดี

 

อ๊ากกกกกกกกกกกกก

 

แม่ไม่ให้ไปแน่ๆ

 

คอนเสิร์ตก็เป็นวิธีคลายเครียดอีกอย่างหนึ่งนะ ><

 

แต่เราก็ยังโชคดีกว่าใครๆ

ชิมิ

ที่มีกีต้าร์ไว้นั่งดีดแต่วๆ ให้เจ็บนิ้ว ฮ่า

 

โตขึ้นไป ถ้าเข้าสถาปัตไม่ได้

ก็เนี่ยแหละ

 

เปิดหมวก

 

ดีดกีต้าร์อยู่งข้างถนน

 

มันคือหนทางหากระตังค์

 

กร๊ากกกกกกก

 

ช่วงนี้รู้สึกว่าตัวเองงกๆ ยังไงก็ไม่รู้

ปีหน้า

หาหนทาง กอบโกยตังค์เข้ากระเป๋าตังค์กีลาโรชชช เน่าๆ

รู้สึกว่าจะทำมันเน่าเอง

 

วันนี้คุ้ยๆ บลอคในเอ๊กซ์ทีน

ไปเจอบลอคพี่คนหนึ่ง

ดีใจมากเลย

หุหุ

เป็นพี่เจอในงานเจเทรนด์ครั้งที่ผ่านมา

แบบว่าชอบดี พี่เขาคอสมาคนเดียว

 

เฮ่ออออออออ

 

ไปๆ มาๆ

 

ก็มานั่งเล่าอะไรไร้สาระ

หึหึ

 

 

เอาๆ มาลง

 

ฟิควาย

ชอบวายๆ ใครรับไม่ได้ หรือ ไม่ชอบ ก็อย่าอ่าน

 

ก็แค่นั้น

 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

ว่ากันว่า สีแดงของดอกกุหลาบ หมายถึง ความรักและความปรารถนา เป็นดอกไม้ของกามเทพ คิวปิด หรือ อีรอส เป็นสิ่งนำโชคนำความรัก

 

สีชมพู หมายถึง ความรักที่มีความสุขอย่างสมบูรณ์

 

สีขาว หมายถึง ความมีเสน่ห์ ความบริสุทธิ์ มิตรภาพ และความสงบเงียบ และนำโชคเช่นเดียวกับกุหลาบแดง

 

สีเหลือง หมายถึง เราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันเสมอ

 

และ

 

สีขาวกับแดง สื่อถึง ความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน

 

กุหลาบทั้งสี่สีนี้ มันก็เปรียบเหมือนความรักของผมกับไค ที่แม้ว่าจะไม่ได้เริ่มต้นจากเพื่อน ก็ตัดสีเหลืองทิ้งไปสิ แต่ก็เริ่มต้นด้วยความบริสุทธิ์ของร่างบางที่ตอนนี้นอนหลับตาพริ้มอยู่ในอ้อมแขนของผม

ความรักและความปรารถนาของผม ทำให้ผมได้ไคมา ผมถือว่าเป็นสิ่งที่มีคุณค่ามากที่สุดในชีวิตผมแล้ว

ความรักที่มีความสุขอย่างสมบูรณ์ ตอนนี้ผมก็มีมันอยู่ในมือแล้ว ทั้งๆ ที่เมื่อก่อน ไม่คิดแม้แต่คิดที่จะแสวงหา แต่ตอนนี้ผมกลับแสวงหาความรักจากไค ซึ่งผมจะดูแลมันให้ดีที่สุด รักษาอย่างดี เข็ดแล้วครับ กับการทำให้คนที่เรารักโกรธ มันไม่ใช่ว่าผมเจ็บอยู่คนเดียว ไคก็เจ็บไปกับผมด้วย

ความอันเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน ผมสัญญาว่าต่อให้ตายยังไง ผมก็จะไม่แยกจากไค จะไม่ทำให้ไคเสียใจอีกแล้ว ทั้งผมแล้วก็ไค เราต่างก็พยายามปรับตัวเข้าหากันให้ได้มากที่สุด ผมเลิกแล้วครับ ไอ้นิสัยเจ้าชู้คบไม่เลือกเนี่ย ผมคิดว่านิสัยข้อนี้ของผมเป็นจุดอ่อนที่ทำให้ผมจะเสียไคไป แค่เรา ‘รัก’ กัน มันจะเพียงพอไหม สำหรับความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน

 

                “มิยะจัง” เสียงหวานดังเข้ามาในโสต ผมหันกลับไปมองยังต้นเสียง

               

“อารมณ์ดีอะไรมาเหรอ” มิยาบิเอ่ยถาม

 

“เปล่าหรอก พรุ่งวันหยุด ไปเที่ยวทะเลกันมั้ย” ไคเอ่ยปากชวนขนาดนี้ จะให้ผมปฏิเสธไปได้ยังไงล่ะครับ ต่อให้ติดงานยังไงผมก็จะไปให้ได้

[ป๋ามิบิ : ถึงแม้ว่าจะเสี่ยงต่อการโดนไคโกรธ เนื่องจากโดดงานก็ตาม^^]

 

“อือ”

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

                เสียงคลื่นทะเล เป็นเสียงที่ผมชอบมากที่สุด ก็มันฟังดูเพราะๆ ยังไงก็ไม่รู้บอกไม่ถูก ยิ่งเวลาสักประมาณหกโมงเย็นแล้วนอนฟังเสียงคลื่นเพียงอย่างเดียว มันก็ทำให้ผมมีความสุขแล้วครับ ตอนนี้ผมอยู่กับไคด้วย ยิ่งมีความสุขมากกว่าเดิมอีก ^^

 

        “อยากเล่นน้ำ เราไปเล่นน้ำกันไหม” ผมมองไคที่ตอนนี้ยืนตัวเปล่า แน่ล่ะสิ ก็สัมภาระทั้งหมดผมต้องถือนี่ แขนทั้งมือข้างกางออกรับลมทะเล

 

                “เอาของเก็บก่อนนะ” ผมบอกเสียงอู้อี้ ก็ปากมันไม่ว่างนี่ครับ คุณไคเขาเล่นให้ผมแบกของมาอย่างกับจะย้ายบ้านอย่างนั้นแหละ ทั้งที่มาอยู่แค่สามวันเอง

 

                “อือ” ไครับคำ แต่ก็ยังไม่มาช่วยผมถืออยู่ดี “ฝากรองเท้าเข้าไปเก็บด้วยนะ มิยะจัง” ไคบอกพลางถอดรองเท้าแล้วยื่นให้ผม เห็นตากับใสๆ นั่นหรอกนะ คืนนี้จะเก็บค่าเหนื่อยให้คุ้มเลย คอยดู

 

                หลังจากที่ฝากรองเท้าไว้กับผมแล้ว คุณไคเขาก็เดินตัวปลิวตรงไปยังชายหาดที่ตอนนี้ปราศจากผู้คน

 

                ไคเล่นน้ำจนแก้มใสนั่นแดงก่ำ จะไม่ให้แดงก็ดูจะเกินไปหน่อย ก็ดันเล่นน้ำตั้งสามชั่วโมงนี่ ผมมองไคที่ตอนนี้หมดแรงแล้วหลับไปด้วยความเพลีย

 

                ไปทำอะไรให้ไคกินดีกว่า ตื่นมาต้องหิวแน่ๆ

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

                “ไค” มิยาบิกระซิบเสียงแหบพร่าที่ข้างหู ร่างบางที่หลับอยู่นั้น ไม่มีทีท่าว่าจะตื่น ทำเพียงแค่พลิกตัวไปอีกข้าง

                ริมฝีปากนุ่มถูกคนตัวใหญ่กว่าเบียดลงมาด้วยปากบาง ไคเผยอปากราวกับรอรับรสจูบอันหอมหวาน ดวงตากระพริบๆ ถี่เพื่อปรับภาพตรงหน้าให้ชัดขึ้น

                “อื้อ” ไคพยายามดันร่างหนาออกไป เขาก็ผละออกเพียงครู่สั้นๆ เท่านั้น เพียงเพื่อให้ร่างบางข้างใต้ตื่นเต็มตาเสียก่อน

                “มิยะ...” ไคพูดได้แค่นั้นเขาก็ถูกปิดปากด้วยปากของร่างสูง มือใหญ่ไล่สะเปะสะปะไปทั่วร่างเล็ก เขาทิ้งความร้อนไว้ทั่วร่างกาย เสื้อสีขาวตัวโปรดของไคถูกถอดออกอย่างรวดเร็ว ปลายลิ้นอุ่นตวัดเลียไปทั่วร่าง ริมฝีปากของเขาร้อนผ่าว เช่นเดียวกับใบหน้าหวานตอนนี้ ร่างบางเริ่มหอบหนัก เมื่อศีรษะของเขาเลื่อนต่ำลงไป ไคครางออกมาราวกับว่ากำลังจะขาดใจ

                มิยาบิเงยหน้าขึ้นมา เขามองใบหน้าแดงๆ นั่น แม้ว่าจะเคยเห็นหลายครั้งแล้ว แต่ก็อดไม่ได้ที่จะชอบมอง

                เขาเริ่มจูบไคอีกครั้ง ลิ้นสากๆ ตวัดควานหาความหวานในโพรงปาก จนไคเริ่มหายใจไม่ทัน เขาจึงยอมหยุด เพียงแค่ครู่เดียวเท่านั้น

                ร่างสูงก็แนบลงมาอีก มือใหญ่ลูบไล้ไปตามเรียวขาคู่นั้นช้าๆ ราวกับต้องการยั่วอารมณ์ร่างบาง

ร่างเปล่าเปลือยแสนร้อนของทั้งคู่แนบสนิท มิยาบิเริ่มแทรกร่างของตัวเองเข้าไป มันเป็นสัมผัสที่แนบแน่นและลึกซึ้ง สะโพกเขาเริ่มกดทับร่างบาง เขาผลักดันและนำพาตัวเองเข้าใหม่ ไคกัดริมฝีปากด้วยความเจ็บปวดเมื่อ ‘ส่วนที่แข็งแกร่ง’ ของเขาเข้ามาในร่างกาย แม้ว่าจะไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในร่างกาย แต่มันก็ยังเจ็บอยู่ดี

มิยาบิขยับตัวช้าๆ แล้วเริ่มเร่งจังหวะเร็วขึ้นๆ จนร่างบางครางออกมา เขารู้สึกได้ว่าไคกำลังเกร็ง

“อย่าเกร็งนะ”

เหงื่อชื้นๆ ซึมออกมาตามไรผม ทั้งที่ห้องทั้งห้องเย็นฉ่ำ เพราะเครื่องปรับอากาศ

มือใหญ่ยังคงซุกซนไม่เลิก เขายังคงทำการยั่วอารมณ์ร่างบางข้างใต้

“มิ...ยะ...จัง...อื้อ” ร่างบางยังคงส่งเสียงครางออกมา น้ำสีขาวขุ่นเริ่มทะลักออกมาจากร่างกาย มันเปื้อนไปตามขาเรียวคู่สวย

มิยาบิใช้มือเช็ดมันออกอย่างลวกๆ  

“เสร็จแล้วเหรอ” เขาถามที่ข้างหูด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่ม นิ้วเรียวสัมผัสไปใต้ร่างกายเล็กนั่น

“อือ” ไคส่งเสียงผ่านลำคอ มิยาบิอมยิ้ม

“อีกนิดนะ” เขาไม่รอคำตอบจากไค ร่างสูงเริ่มเร่งจังหวะอีกครั้ง

มือเล็กเลื่อนลงมาประคองใบหน้าคมเคยเอาไว้ นิ้วเรียวปาดเหงื่อที่ซึมออกมาตามข้างแก้ม สันกรามของเขาเริ่มขบแน่น เมื่อเขาไปถึงจุดสุดยอด ปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมา

มิยาบิคลี่ยิ้มให้ร่างข้างใต้ ที่ตอนนี้สติเริ่มเลือนรางเต็มที เนื่องจากความเพลียตอนเล่นน้ำ ความหิว และความเพลียจากบทรักครั้งนี้

นัยน์ตาที่มีแต่รอยยิ้มเริ่มปิดสนิท

“ไค ฉัน รัก นาย” เขาย้ำทีละคำอย่างหนักแน่น แม้ว่าไคจะหลับไปแล้ว แต่ก็สามารถได้ยินประโยคเมื่อครู่

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

        “อืม” ร่างบางครางออกมา มือเล็กปัดไปอย่างรำคาญ ทำให้คนแกล้งยิ่งอยากแกล้งเข้าไปอีก

                “ถ้าไม่ตื่นล่ะก็... จะทำให้ไม่ได้นอนเลยล่ะ” คำขู่เรียบๆ ทำให้ไคกระเด้งตัวจากที่นอนได้ นัยน์ตาคู่สวย ยังคงงัวเงียอย่างเห็นได้ชัด คนตัวเล็กใช้มือขยี้ตาลวกๆ

                “มิยะจัง”

                มิยาบิเลิกคิ้วขึ้น ก่อนอุ้มไคไปอาบน้ำ

                “ไค อาบเองได้นะ”

                “อือ” ไคเพิ่งสังเกตว่ามิยาบินั้นอาบน้ำเสร็จแล้ว เขาจึงอาบน้ำต่ออย่างไม่เร่งรีบ

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

 ไคเดินออกมาจากห้อง พลางกวาดตามองรอบๆ หาร่างสูง เขาเดินหารอบบ้านก็ไม่เจอ

‘หรือว่าจะไปเดินเล่น’ เมื่อคิดได้ดังนั้น ไคจึงเดินไปที่หน้าบ้าน

นัยน์ตาคู่สวยตะลึงกับภาพที่เห็นตรงหน้า

กระดาษแผ่นหนึ่งถูกเขียนด้วยลายมือยุกยิกอันแสนคุ้นตา

 

...สีแดงของดอกกุหลาบ สื่อถึง ความรักและความปรารถนา เป็นดอกไม้ของกามเทพ คิวปิด หรือ อีรอส เป็นสิ่งนำโชคนำความรัก

 

กุหลาบสีขาว สื่อถึง ความมีเสน่ห์ ความบริสุทธิ์ มิตรภาพ และความสงบเงียบและนำโชคเช่นเดียวกับกุหลาบแดง…

 

...สีขาวกับแดง สื่อถึง ความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน...

 

ข้อความในกระดาษแผ่นนั้น ยังทำให้ไคตะลึงได้ไม่เท่าสิ่งตรงหน้า

 

กุหลาบแดง หนึ่ง ดอก ถูกวางไว้ตรงหน้า กระดาษแผ่นที่สองถูกก้อนหินทับไว้

...กุหลาบหนึ่งดอก คือ รักแรกพบ...

 

เขาก้าวต่อไปด้านหน้า

กุหลาบสีแดง สองดอก สีขาวหนึ่งดอก ที่วางไว้เบื้องหน้าเช่นเคย กระดาษแผ่นที่สาม มีก้อนหินทับไว้

...กุหลาบสามดอก  ฉัน รัก นาย...

 

ไคก้าวต่อไปเรื่อยๆ

กุหลาบยังคงเป็นสองสีเดิม

...กุหลาบ เก้าดอก เราสองคนจะรักกันตลอดไป...

 

...กุหลาบ ยี่สิบเอ็ดดอก ชีวิตนี้ฉันมอบเพื่อนาย...

 

...กุหลาบ เก้าสิบเก้าดอก ฉันจะรักนายจนวันตาย...

 

...กุหลาบเก้าร้อยเก้าสิบเก้าดอก ฉันจะรักนายจนวินาทีสุดท้าย...

 

เมื่อไคเดินมาถึงกองดอกกุหลาบกองใหญ่ตรงหน้า เขาอ่านกระดาษแผ่นสุดท้าย มันยังคงเป็นลายมือของ ‘คนที่เขารัก’

 

“ไค อย่าร้องสิ ไม่ชอบก็บอกกันดีๆ” มิยาบิพูดกลั้วหัวเราะ นิ้วเรียวถูกใช้เกลี่ยน้ำตาให้ ‘คนรัก’ ของเขา

มือเล็กหยิกเข้าให้ที่ต้นแขน “บ้า ทำให้ขนาดนี้แล้วจะไม่ชอบเหรอ” ไคบอกหน้าแดงแจ๋ ใบหน้าหวานยังคงมีน้ำตาไหลออกมา

“นั้นก็อย่างร้องนะ” เขาบอกพลางคว้าร่างบางเข้ามาในอ้อมแขน

                “ที่เขียนมาน่ะ เป็นความจริงนะ”

 

                ไคอมยิ้ม แล้วเอ่ย

 

                “ฉัน จะ รัก นาย จน วิ นา ที สุด ท้าย”